Chronisch ziek zijn en bloggen; hoe combineer ik dat?

IMG_6673

Bloggen is mijn hobby en passie. Het liefste doe ik het ieder uur van de dag. Helaas lukt dat mij niet als chronisch zieke, ook al ben ik veel thuis en lijkt het alsof ik zeeën van tijd heb. Het leek me leuk en misschien wel interessant om eens te vertellen hoe dat nou is om met mijn ziekte endometriose (en als mama van twee kids) het bloggen te combineren.

Laat ik als uitgangspunt nemen dat ik juist omdat ik ziek werd, een nieuwe hobby zocht. Dit klinkt ontzettend suf, maar omdat dansen niet meer tot mijn mogelijkheden behoorde, belandde ik bij het bloggen. Een hobby waarbij ik niet afhankelijk was van lichamelijke kracht, maar rustig vanuit mijn bed met laptop op schoot of vanaf de bank kon beoefenen.

Ik begon in december 2012 met mijn eerste artikel die ik online plaatste en toen plaatste ik vier artikelen in de week; iedere dinsdag, donderdag, zaterdag en zondag verscheen er een nieuwe blogpost. Een prima ritme die ik goed kon volhouden en toch voor enige regelmaat zorgde zodat er nieuw leesvoer voor mijn bezoekers klaar stond. In maart 2013 beviel ik van mijn zoon Winne en had ik gelukkig al wat artikelen klaar staan zodat ik rustig van mijn kraamtijd kon genieten.

Heel lang heb ik dit ritme volgehouden, totdat ik steeds meer bezoekers kreeg en ook de druk voelde om steeds meer te groeien als blog. Ik probeerde 5 dagen per week een artikel te plaatsen en dat ging lekker! Ik merkte dat ik steeds meer groeide en groeide en wilde zelfs iedere dag een artikel plaatsen.

Zo gezegd, zo gedaan, maar uiteindelijk is dat niet constant gelukt. Ik heb zowel goede als slechte periodes waarin de endometriose opspeelt en dan ben ik compleet uitgeblust. Tel daar bij op dat ik ook nog twee kids heb van 5 en 3 jaar en dan ben je de hele dag (en avond) zoet. Het verschil met een gezond iemand is dat mijn energielevel vele malen lager ligt. Ik kan soms tegen 11:00u in de ochtend als zo ontzettend moe zijn (met daarbij buikkrampen), dat ik het liefste de hele dag op bed zou willen liggen. Gelukkig gaat mijn oudste dochter Jade al naar school, maar overdag heb ik nog wel de zorg voor mijn zoontje Winne. Hij verdient natuurlijk alle aandacht!

Het komt er op neer dat het bloggen voornamelijk in de avonduurtjes of in het weekend moet plaatsvinden en dan moet het dus ook echt gebeuren! Neem bijvoorbeeld de afgelopen tijd, waarin ik tien dagen achter elkaar niet geblogd heb. Voor mij is dat echt een unicum, want dit is nog nooit eerder gebeurd! De afgelopen weken heb ik veel last van mijn rug, buikkrampen en vermoeidheid. Het zorgen voor twee kinderen is voor mij dan eigenlijk al veel te zwaar, laat staan dat ik het bloggen er dan bij kan doen. Ontzettend jammer, want ik mis het direct, maar op dat moment moet ik het gewoon loslaten om mij daar niet ook nog eens down over te voelen.

Eigenlijk komt het er op neer dat ik niet zoveel kan plannen, maar voor mezelf hou ik aan dat ik om de dag een artikel wil plaatsen. Gelukkig komt het ook vaak genoeg voor dat er iedere dag een artikel klaar staat. Kom gewoon iedere dag even langs om te checken voor een nieuw artikel! En weet je, al die leuke reacties op artikelen doen me zoveel goed. Omdat ik minder sociaal contact heb als chronisch zieke (ik kan niet altijd op pad), vind ik het extra leuk om via deze weg reacties te ontvangen en contact te hebben met mijn bezoekers. Jullie zijn leuk!

Ik wil je bedanken voor het lezen en laat vooral een reactie achter!

handwritten-liefs-liset

12 Reacties

  1. 13 juli 2016 / 06:21

    Ik herken je verhaal.
    Men weet niet wanneer iets gepost kan worden op het blog.
    Pijn komt ineens.
    Goed dat je hierover een art. hebt geschreven.

    Xoxo

  2. 13 juli 2016 / 09:07

    Mooi artikel.
    Welke fase endometriose heb jij als ik mag vragen? Zo te lezen best een hoge.
    Bij mij weet ik de pijn te onderdrukken met de pil. Alleen heb ik volgens mij de minder hoge fase.
    Maar heel erg vervelend zeg voor he. Wel goed dat he er hier over hebt geschreven. En ach als er een keer niets geblogd wordt is toch niet erg. De bloggers blijven je toch bezoeken. ???

  3. 13 juli 2016 / 11:36

    Zelf vind ik het ook erg lastig om een ritme op te pakken en te plannen, dus wat dat betreft is jouw verhaal al heel herkenbaar. En ik vind het knap dat je het zo goed weet te combineren met de zorg van je kinderen!

  4. 13 juli 2016 / 11:37

    Wauw, echt heel knap hoe je dat allemaal combineert! Ik lees je artikelen steeds met veel plezier 🙂

  5. 13 juli 2016 / 15:32

    Herkenbaar wat je schrijft. Ik ben ook begonnen met bloggen toen ik ziek werd, terwijl schrijven iets is wat ik altijd leuk heb gevonden. Ik nam er nooit de tijd voor. Plus dat ik het belangrijk vind dat er meer bekend wordt over mijn ziekte, dus ik had ineens een duidelijk doel.
    Zelf is het me nooit gelukt om een ritme aan te houden. Ik schrijf als ik dingen van me af wil schrijven en tussendoor werk ik aan artikelen die informatief zijn, dus echt meer een doel hebben als een uitlaatklep.
    Ik heb ook veel last van concentratie/geheugen/woordvindingsproblemen dus er zijn perioden dat ook het schrijven niet lukt. Daar baal ik dan ook enorm van, want het brengt me wel heel veel!
    Ik ben vandaag voor het eerst op je blog. Maar je hebt er een volger bij! 🙂
    Liefs,
    Marleen

  6. 13 juli 2016 / 15:40

    Ik vind het helemaal niet suf klinken hoor dat je een hobby zocht omdat dansen niet meer ging en je toch afleiding wilde. Wat is dan idealer dan bloggen? Ik heb enorm veel bewondering voor je. Ik weet hoe pittig het is om overdag voor twee kinderen te zorgen en daarnaast nog een huishouden te hebben én dan te bloggen. En ik ben niet ziek, jij wel! Echt petje af Liset. Kan me ook voorstellen namelijk dat je ‘s avonds (als het bloggen dus ‘moet’ gebeuren) liever op tijd naar bed gaat vanwege je vermoeidheid en niet nog een artikel wil typen. En wat te denken van het weekend, dan wil je vast ook tijd met je gezin doorbrengen. Ik vind het in ieder geval bewonderenswaardig dat je het volhoudt elke dag (of iig 5x per week) te posten, dat is niet niks. Ga zo door meis!

  7. 13 juli 2016 / 16:16

    Wauw! Doe je echt heel erg goed! Ik doe je echt niet na!

  8. 13 juli 2016 / 17:12

    Mooi en duidelijk geschreven! Het is echt super knap wat je allemaal doet! En die 10 dagen niet bloggen dat vind helemaal niemand erg (iig ik niet), vaak vind je het voor jezelf vervelender. Je bent een topper!!

  9. 13 juli 2016 / 21:23

    Heel mooi verwoord. Een chronische ziekte is niet te voorspellen, hoe graag we dat ook zouden willen. 10 dagen bloggen is echt niet erg, dat is heel begrijpelijk als je last hebt van je ziekte!

  10. 13 juli 2016 / 22:03

    Ik heb zo enorm veel respect voor je, dat je ondanks je chronische ziekte en je gezin toch nog regelmatig zulke leuke artikelen en video’s online zet! Ik lees je blog erg graag en ben trots op je hoe je alles combineert. Ik doe het je allemaal niet na!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.