Hoe ver moet je je privacy delen op internet?

Loesje_Privacy

Een fotootje hier, een ferme uitspraak daar. In deze tijd lijkt het haast normaal om alles maar via Facebook, Instagram, Twitter of je eigen blog te delen. Ook ik doe dat natuurlijk in dergelijke mate, maar ik ben me wel degelijk bewust van mijn privéleven en deel (bij lange na) niet alles via internet. Waarom wel en waarom niet? Ik vertel het je!

Ik merk dat de grens tussen privé en social media/blogs vervaagd. Er worden vlogs online gezet waarin je een hele dag met iemand mee kunt kijken en de meest intieme momenten worden via Instagram gedeeld zoals een ziekenhuisbezoek, de eerste echo van je kindje of het uurtje waarin je helemaal bezweet en hijgend op de foto staat bij je wekelijkse sportschooluurtje. Waar trek je een grens?

Dat is natuurlijk een hele persoonlijke kwestie. De één zet met gemak alle privémomentjes online en een ander blogt liever anoniem. Ik merk zelf dat ik niet veel privésituaties durf en wil delen op mijn blog en social media kanalen. Ik ben in de loop der tijd wel opener geworden, maar alsnog is het maar een fractie van mijn leven. Ik deel wat ik belangrijk vind, wat onderdeel is van mijn leven, maar wat niet teveel details weggeeft. Ik laat het liever in het midden. Zelf vind ik het hartstikke leuk om mee te kijken met iemands leven, dat is denk ik voor velen zo! Het gekke is alleen dat ik het zelf niet zo gauw zou doen. Klinkt tegenstrijdig niet?

Ik blog over beauty, fashion en lifetyle, maar ook persoonlijke artikelen ben ik er bij gaan schrijven. Ik merk dat het fijn is om sommige momenten te delen, maar ook om andere mensen te inspireren of te kunnen steunen in soortgelijke situaties. Ik heb bijvoorbeeld uitgebreid over mijn chronische ziekte verteld, maar dat heeft echt dik twee jaar geduurd voordat ik daar überhaupt iets over wilde schrijven op mijn blog. Het is zo ontzettend persoonlijk en daarom super eng om online te zetten. Je stelt je kwetsbaar op en iedereen kan met je meelezen.

Die kennis weerhoudt mij er dan ook van om alles maar te delen via mijn blog en social media. Het keert altijd terug en je bent no matter what terug te vinden. Dat ik over mijn ziekte schreef, heeft misschien wel lang geduurd, maar wat mij over de grens trok, was dat er veel vrouwen zouden zijn die er iets aan zouden hebben. Dat is wat voor mij telt op zo’n moment. Het artikel is zo ontzettend goed bekeken, dat is niet normaal meer. Dat ik honderden berichtjes heb ontvangen over vrouwen die zich er in herkennen en dat er zelfs vrouwen naar aanleiding van mijn artikel naar de dokter gaan, is voor mij reden genoeg om die privé-informatie te delen. Dan zet ik mijn kwetsbaarheid toch maar even opzij!

Waar bij mij echt een grens ligt, zijn mijn kinderen. Ik schrijf af en toe over ze, maar deel nooit foto’s van mijn schatjes. Ik ben mijn blog begonnen voor mezelf en dat is mijn keuze. Maar mijn kinderen zijn zo ontzettend belangrijk voor me en zijn nog zo kwetsbaar, dat ik ze niet aan het wereld wijde web wil blootstellen. Wie weet hoe ze er later over zouden denken dat ze met regelmaat op internet zijn gezet en laat ik het nog niet eens hebben over het kopiëren en opslaan van foto’s door bezoekers. Ik zou niet willen dat er een foto van mijn kinderen bij iemand op een computer opgeslagen staat, die ik niet ken! Daarnaast heb ik al eens ervaren dat er van foto’s misbruik gemaakt kan worden. Zoals ik al eerder vertelde, zijn er een tijdje terug ongevraagd (beauty)foto’s van mij gebruikt op een andere blog zonder toestemming. Ik wil gewoon niet dat die lieve koppies van mijn kids ergens ‘rondzwerven’. Dat ik erop sta oké, maar mijn kinderen wil ik niet op internet hebben. Ik heb ze zelfs niet op mijn persoonlijke Facebookaccount staan!

Nu is het niet zo dat ik geen enkele privé-informatie deel. Het leven heeft ups en downs en die wil ik tot op zekere hoogte delen. Maar mijn blog is geen afspiegeling van mijn echte, daadwerkelijke leven. Het is een uitlaatklep met af en toe persoonlijke verhalen waar ik van hoop dat anderen het interessant vinden om te lezen of waar ze iets aan kunnen hebben. Ik wil niemand benadelen met wat ik deel op internet en ben en blijf me daar heel bewust van.

Dit artikel heb ik absoluut niet geschreven om een oordeel te vellen over mensen die dit wel doen. Ik vind dat iedereen zelf moet weten wat hij of zij deelt via alle genoemde kanalen! Dat is de keuze van diegene en heb daar helemaal geen problemen mee. Ik vind het zelfs erg leuk om met iemand zijn (privé)leven mee te koekeloeren :). Ik denk dat het vooral heel belangrijk is hoe je jezelf er bij voelt. Ik hou er zelf in ieder geval rekening mee dat ik er nooit spijt van moet gaan krijgen en keil pas een persoonlijk artikel online als ik hem meerdere keren gelezen heb. Soms gaan er een paar dagen overheen, maar soms zelf weken voordat zo’n artikel online gaat. Ik weet dan in ieder geval zeker dat ik er bewust over na gedacht heb!

Er zit niet echt een conclusie aan mijn verhaal, maar het was gewoon iets waar ik over na dacht. Het voelt haast alsof ik de enige ben die privacy op internet heel belangrijk vindt. Zijn er ook mensen die net zoals ik haar kinderen zelfs niet op Facebook zet? Ik ben heel benieuwd waar jullie de grens trekken!

handwritten-liefs-liset

20 Reacties

  1. 2 juni 2015 / 07:11

    Een erg mooi en eerlijk artikel! Zelf denk ik er ook zo over. Ik zet aardig veel online, mensen kunnen heel veel meelezen, maar het wordt mooier weergegeven dan het in werkelijkheid is. Eventuele ziektes en of negatieve dingen laat ik vaak achterwege, wat aan de ene kant raar is omdat iedereen er wel mee te maken krijgt, maar aan de andere kant een beetje bescherming geeft. Wat betreft de foto’s van je kinderen vind ik dat je een hele goede stap hebt gezet. Zelf zie ik steeds vaker besmeurde kindergezichtjes op facebook voorbij komen, iets waar ik als kind niet blij mee zou zijn als ik dat later zou zien..

  2. 2 juni 2015 / 08:15

    Mooi artikel! Ik schrijf zelf wel veel persoonlijke artikelen, maar mijn familie zal nooit op foto’s voorbij komen. Dit is ook een bewuste keuze. Ook mijn woonplaats en andere privé dingen blijven ook echt privé. Mijn blog is dan ook geen afspiegeling uit mijn leven, maar het zijn momenten die ik er uit pik.

  3. 2 juni 2015 / 08:22

    Goed artikel maar een ieder moet voor zichzelf weten wat men wil schrijven op een blog.

  4. 2 juni 2015 / 08:25

    Mooi geschreven! Ik schrijf wel persoonlijk, maar laat ook heeel veel dingen achterwege. Voorheen stond ik er niet bij stil, maar tegenwoordig ben ik er wel meer mee bezig. Zo laat ik m’n woonplaats (vooral adres) het liefst achterwege, vraag ik eerst of iemand wel op de foto wil, etc. Ik denk dat het lastig is om overal mee rekening te houden, maar de gouden regel is denk ik “wil je het later kunnen terugzien of vind je t erg als mensen dit van je weten incl potentiële werkgevers etc”

  5. 2 juni 2015 / 08:52

    Wat een mooi artikel Liset. Ik schrijf over het algemeen bijna nooit persoonlijke verhalen en fotodiary’s en plogs deel ik ook niet vaak. Heb toevallig vandaag mijn derde plog ooit online, maar houd het vaak wat oppervlakkig. En ook al deel ik niet al te veel persoonlijke dingen op mijn blog, nog voel ik mij soms best kwetsbaar, iemand hoeft je maar op te zoeken op google en weet vervolgens alles over je. Snap heel goed dat jij geen foto’s van je kinderen deelt op internet, dat is gewoon prive en je weet nooit wat voor mensen er achter een computer scherm zitten. Goed dat je hier aandacht aan besteed Liset!

  6. 2 juni 2015 / 08:54

    Snap wel heel goed wat je bedoelt. Ik vind vlogs kijken ook heel erg leuk, maar zou zelf niet alles delen zoals sommigen dat wel doen. Zelf heb ik er niet heel erg veel problemen mee om dingen te delen, maar ik heb inderdaad wel een grens voor mezelf gesteld daarin.

  7. 2 juni 2015 / 10:06

    Ik vind echt dat je gelijk hebt. Het zijn eigenlijk dingen waar je niet zo 123 bij stil staat, waar je het kwaad niet achter zoekt. Maar wat je zegt; er zijn genoeg gekken die foto’s opslaan, gebruiken voor andere doeleinden of wat dan ook. Dat is zo naar! Ik probeer ook echt een grens te stellen hoor. Ik laat in mijn photodiary natuurlijk wel eens foto’s zien, van evenementen en foto’s met vrienden, maar alleen als ik toestemming van ze heb 🙂 Bovendien heb ik mijn Facebook – als het goed is ha! – goed afgeschermd 🙂 Goed artikel Liset, leuk om eens over na te denken!

  8. 2 juni 2015 / 11:33

    Je hebt helemaal gelijk! Een grens stellen is erg belangrijk.. maar tegenwoordig ligt er heel veel op het internet vooral als je begint met bloggen!

  9. 2 juni 2015 / 12:09

    Interessant om te lezen. Ik herken mij wel in die twijfel om iets persoonlijks te schrijven. Ook bij mij duurde het enige tijd voordat ik mij daar prettig bij voelde. Het gaat beter, maar ik ben nog steeds zoekende.

    Als mommy Blogger heb ik het wel over mijn kinderen. Maar ik noem ze bij hun hoofdletter en het scheelt dat we niet dezelfde achternaam hebben. Een tijdje geleden schreef ik 2 blogs met als titel digitale kinderen. In deze blogs beschreef ik hoe andere bloggende ouders met de privacy van hun kinderen omgaan. Er waren ouders tegen het en ouders voor. Was goed om te doen en hielp mij ook bij het samenstellen van mijn eigen online regels.

  10. 2 juni 2015 / 12:28

    Ik vind het wel erg goed dat je dit bespreekbaar maakt, zeker de generatie die nu opgroeit werkt haast niet wat privacy is en delen werkelijk alles op Facebook, twitter, Instagram, snapchat en ga zo maar door. Zullen zij denken dat het nu eenmaal zo hoort? Ik vind het ook leuk als mensen hun leven delen, en hier mee te kijken. Maar ik zal er niet aan moeten denken om alles te delen. Waar haal je überhaupt de tijd en de energie vandaan denk ik dan? Zeker mensen die dagelijks vloggen en selfies maken, kan er nooit meer een dag tussen zitten dat je leven wat minder fotogeniek is? Het staat wat mij betreft zo ver van het normale leven..

    Ook ik denk goed na over wat ik wil delen. Privé foto’s, foto’s van een nieuw lingerie setje, wil ik dat de buren dat zien? Als ik die vraag met nee kan beantwoorden, dan weet ik genoeg en weet ik waar mijn persoonlijke streep ligt 🙂 al is die soms wat moeilijk te vinden, alert erop blijven vind ik enorm belangrijk!

  11. 2 juni 2015 / 13:36

    Ik heb besloten om geen foto’s van mijn zoon te delen. Zijn naam is ook niet bekend. Ik vertel wel af en toe wat over zijn chronische ziekte, maar meer als informatie voor andere moeders die ook een kindje met deze ziekte hebben.

  12. 2 juni 2015 / 14:32

    Fijn artikel! Ik ben niet zo van de persoonlijke artikels plaatsen. Ik wilde het wel graag doen, maar iets houdt mij tegen. Misschien toch echt dat iedereen het kan zien!

  13. 2 juni 2015 / 17:53

    Heel goed artikel Liset! Ik vind het zelf ook erg een lastige kwestie, maar ik hou er toch van om mijn blog persoonlijk te houden. xo

  14. annajirina
    2 juni 2015 / 18:42

    Goed geschreven! Ik vind het trouwens echt heel goed dat je geen foto’s van je kinderen op je blog zet. Ik ken er veel die maar hun hele hebben en houwen online gooien, zowel op FB als Instagram etc. Maar over 10 jaar, zouden die kids het dan leuk vinden zichzelf terug te zien als baby op jouw blog? Denk het niet! Sommige dingen moet je gewoon privé houden, ik zou het ook echt niet leuk vinden als mijn kinderfoto’s online stonden. Zelf ben ik de laatste tijd wel wat bewuster van wat ik wel of niet plaats. Facebook is sowieso helemaal afgeschermd en ik probeer niet te veel bloot te geven via mijn blog, maar ik wil wel persoonlijk zijn en blijven en dat maakt het lastig…

  15. 2 juni 2015 / 22:22

    Je hebt een goed punt hoor. Sommige mensen kiezen er juist heel bewust voor. Ik deel sowieso liever niet te veel foto’s van mezelf. Voornamelijk omdat er veel misbruik wordt gemaakt van andermans foto’s. Je weet het tegenwoordig gewoon niet.

  16. me
    3 juni 2015 / 00:08

    Ik ben anoniem, zet geen foto’s van mezelf op het internet en de enige oude klassenfoto’s die ik op het internet heb geplaatst zijn bewust op een site geplaatst om gevonden te worden door oud-klasgenoten. Ik hoef mezelf niet overal terug te zien op het internet, laat staan dat ik het met mijn kinderen zou doen, sommige mensen delen zoveel met de wereld dat ze er ooit wel eens spijt van zouden kunnen krijgen, het internet is geen persoonlijk dag- en fotoboek maar de hele wereld leest en kijkt mee, ook degenen die je wellicht liever niet laat meelezen en kijken, ik ben bang dat veel mensen zich dat niet realiseren dat wat eenmaal op het internet staat je er nooit echt meer afkrijgt. 😉

  17. 3 juni 2015 / 09:25

    Fijn om te lezen dat iemand er hetzelfde over denkt. Ik zet mijn kinderen ook niet herkenbaar op mijn blog of social media.

  18. 4 juni 2015 / 10:34

    Heel mooi geschreven Liset. Ik vind het zelf ook soms lastig om die grens te trekken. Wat vertel je nou wel en wat echt niet? Ik hou altijd in mijn achterhoofd dat mensen waar ik niks mee heb het ook lezen. Mogen zij alles weten? Neh. Dus tot zover schrijf ik 🙂

    Pssst wou je nog een keer shooten? 😉

  19. 7 juni 2015 / 00:14

    Helemaal mee eens! Privé en internet gaan tegenwoordig heel gemakkelijk samen. Ik probeer dat zo veel mogelijk te scheiden. En zeker als het om mijn kleintje gaat! No way dat daar foto’s van op internet komen. Je weet gewoon niet wie die foto’s allemaal kunnen zien en wat voor gekke dingen ze daar mee doen. Iemand met kwade intenties kan zo makkelijk van een hele onschuldige kinderfoto iets ranzigs maken.

  20. xchinouk
    7 juni 2015 / 07:59

    Ik blog al bijna 3 jaar en ik heb in twee artikels foto’s waar je mijn vriend ziet. En dat zijn dan nog foto’s van foto’s haha! Dus je kunt je voorstellen dat het amper te zien is en dat is ook precies wat ik wil. Zijn naam is nog nooit genoemd. Mijn achternaam is nog nooit genoemd op mijn blog. Ik ben zeer gesteld op mijn privacy, mijn facebook/instagram staan dan ook niet gekoppeld aan mijn blog. Het meest persoonlijke waar ik over schrijf zijn mijn cavia’s en konijnen. Ook familie wordt niet bij naam genoemd. Mocht ik ooit gezegend worden met een kindje, dan zou ik deze niet bloot stellen aan social media en al helemaal niet op mijn blog!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.